Bogumiła Mika - doktor, teoretyk muzyki, socjolog muzyki urodziła się w Chorzowie. Ukończyła Akademię Muzyczną im. K. Szymanowskiego w Katowicach w zakresie Teorii Muzyki (dyplom z wyróżnieniem w 1989 na podstawie pracy "Klasyczność w IV symfonii Gustawa Mahlera") i Kompozycji (u prof. Józefa Świdra, dyplom w 1992). W 1999 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii muzyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach na podstawie dysertacji: "Krytyczny koneser czy naiwny konsument. Socjologiczne studium publiczności muzycznej".

Jest autorką około 40 artykułów naukowych, książek: z zakresu socjologii muzyki (opartej na wynikach badań zawartych w dysertacji doktorskiej) – „Krytyczny koneser czy naiwny konsument. Śląska publiczność muzyczna u końca XX wieku" (Katowice 2000) oraz z zakresu semiotyki muzycznej – „Muzyka jako znak - w kontekście analizy paradygmatycznej” (Lublin 2007), a także współautorką (wraz z M. Dziadek i A. Kochańską) monografii „Musica Polonica Nova na Śląsku" (Katowice 2003). Jest współredaktorem prac zbiorowych „Pieśń religijna na Śląsku. Stan zachowania i funkcje w kulturze" (Katowice 2004) oraz „Polska muzyka religijna - między epokami i kulturami” (Katowice 2006). Publikowała na łamach amerykańskiego pisma „Semiotica", a także w „Ruchu Muzycznym" i internetowym piśmie „De Musica".

W latach 1990-1998 współpracowała z „Gazetą Wyborczą" - oddziałem w Katowicach, systematycznie komentując i recenzując wydarzenia artystyczne z dziedziny muzyki odbywające się na terenie Górnego Śląska (łącznie blisko 500 tekstów).

Uczestniczyła w kilkudziesięciu konferencjach naukowych w kraju (Warszawa, Łódź, Kraków, Gdańsk) i za granicą (Finlandia, Niemcy, Łotwa, Włochy, Francja, USA). Brała czynny udział w międzynarodowych spotkaniach z zakresu Semiotyki Muzycznej w Imatrze i Helsinkach (w latach 2002, 2003, 2004 i 2005) wygłaszając tam referaty na temat polskiej muzyki współczesnej. W 2004 roku podczas Międzynarodowego Kongresu z zakresu Semiotyki Muzycznej w Paryżu na Sorbonie wystąpiła z wykładem na temat obecności cytatu w polskiej muzyce XX wieku. Dwa lata później, na Uniwersytecie Tor Vergata w Rzymie, przedstawiała problem cytatu muzycznego pojmowanego jako gest muzyczny, zaś w roku 2007 w Yale University w USA prezentowała wykład dotyczący pieśni Bogurodzica rozumianej jako źródło inspiracji polskiej muzyki artystycznej XX wieku.

Główny obszar jej zainteresowań naukowych stanowią: socjologia muzyki, semiotyka muzyki oraz muzyka współczesna. Jest członkiem International Musicological Society, Musical Signification Project oraz Związku Kompozytorów Polskich. Od 2005 roku realizuje grant KBN na temat: „Cytaty w muzyce polskiej XX wieku”.

Pracuje jako adiunkt w Instytucie Muzyki Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, pełniąc od października 2003 funkcję wicedyrektora Instytutu ds. Naukowych i Artystycznych. Jest współorganizatorem ogólnopolskich konferencji naukowych z zakresu muzyki religijnej, jakie od 2002 roku odbywają się w UŚ Cieszynie.